Dünyada öncü Spor Markasi "NIKE" tarihçesi

Spor hakkında bilgiler

starsahh · 03-12-2008, 17:48

Nike Inc.

Nike Inc., 1980 ortalarından 1990 ortalarına kadar yaşadığı hızlı büyümeden sonra 1998 ve 1999’da problemler yaşadı. Yıllık raporda bu yıllar hastalık yılı olarak geçti. Şirketin patronu Phil Knight’a göre şirket günümüzde yeniden atağa geçti. Satışlar ve kazançlar istenilenin altında olmasına rağmen, şirket operasyonları şu anda daha verimli ve uluslararası piyasalarda satışlar artıyor.

Nike’ın net kârı 1999’da %13 yükselip 451,4 milyon dolara ulaştı. 1999 mali senesi için gelirler %8 düşüp $8,78 milyar oldu. 1998’de Amerikan ve Amerikan olmayan piyasalardaki önemli düşüşlerle birlikte net kârları %50 düşüp $399,6 milyon oldu. 1999’da şirket 1000’den fazla çalışanını işten çıkararak ve bazı uluslararası ofislerini yeniden düzenleyerek satış ve idari giderlerini $200 milyon azaltı.

TARİHÇE

Phil Knight, eski bir uzun mesafe koşucusudur. Stanford Üniversitesinde MBA programındaki çalışmasının bir parçası olarak Japonya’da düşük maliyetli koşu ayakkabısı yapıp Amerika’da satmak için bir plan geliştirdi. Mezun olduktan sonra Oregon Üniversitesindeki eski atletizm antrenörü Bill Bowerman ile planını gerçekleştirmek için bir ekip oluşturdu. Bowerman’ın hafif, el yapımı ayakkabı üretme hobisi Knight için değerli bir girişimdi. 1964’de Bowerman ve Knight 500’er dolar vererek Blue Ribbon Sports’u kurdular. Knight bir Japon atletik ayakkabı üreticisi olan Ontsuka Tiger Co. ile anlaşarak, Bowerman’ın tasarladığı ayakkabıları onlara ürettirdi. 1971’de Blue Ribbon Sports logosunu tescil ettirdi ve aynı yıl “Nike” markası piyasaya sürüldü. 1972’de Onisuka Tiger’dan ayrılıp diğer bir Asyalı üreticiyle anlaştı. 1978’de Blue Ribbon Sports ismini resmi olarak Nike’a dönüştürdü. 1970’lerin sonunda ve 80’lerin başında Nike araştırmacıları, spor ürünleri piyasasında devrim niteliğini taşıyan teknolojik gelişmelere imza attılar. Bu dönemde şirket, her geçen yıl daha başarılı ve kârlı olmaya devam etti.

1984’te, geçmiş 5 yıl boyunca yılda %44 büyüyen Nike, yeni gelişmeye başlayan aerobik piyasasına girmekte gecikti ve bu pazarda liderliği Reebok’a kaptırdı. O yıl Nike hisse senedi %60 değer kaybett, ve 1983-85 arasında kârlar %80 eridi. Bazı analistlere göre, şirketin başarıyı erken yakalaması, yöneticilerin yeni strateji geliştirmede gecikmesine katkıda bulunmuştu. 1980’lerin başında Knight uluslararası pazarlara yoğunlaşarak günlük kararları başka yöneticilere devretmişti. Başka yöneticiler de sürekli farklı yükümlülüklerle donatılınca tasarım, üretim ve pazarlama arasındaki koordinasyon gittikçe zayıfladı. 1985’te 22 milyon çift ayakkabı şirketin stoklarında kalınca, fiyat indirimi yapılması gerekti. Ayrıca uzak doğu’daki bazı fabrika ve atölyeler kapatılınca, bunları Reebok ele geçirdi. 1986’da Nike, 350 kişiyi işten çıkardı.

Knight, Nike’ın piyasa liderliğini tekrar ele geçirebilmesi için adımlar atmaya başladı. Piyasadaki dar segmentlere odaklanacak küçük yönetim takımları oluşturdu. Tepe yöneticilerin sürekli farklı işlere yönlendirilmesine son verdi. Yeni reklam kampanyaları ile ayakkabıların teknolojik üstünlüğüne dikkat çekilmesi amaçlandı. Yeni ürünlere moda çizgileri ve özellikle yeni renkler eklendi. Tüm bu değişiklikler sayesinde Nike 1988’de piyasa liderliğini az farkla da olsa tekrar ele geçirdi.

Bu yıldan itibaren satın almalar ve ürün yelpazesini genişletmek için stratejiler geliştirildi. Spor ve günlük ayakkabıların yanısıra üstün kaliteli deri ürünleri ve kemer üreten Cole Haan şirketi satın alındı. Spor ayakkabısı tabanlı, fakat mokasen biçiminde olan Tensile Air çizgisi geliştirildi. 1990’da NikeTown ismiyle Nike’a ait ilk perakende satış dükkanı açıldı. 1991’de Nike için ayakkabı tabanı üreten Tetra Plastics, 1993’te şapka/kep üreticisi Sports Specialties, 1995’te de dünyanın en büyük hokey gereçleri üreticisi Canstar Sports satın alındı. 1994’te Air Mada adıyla yeni bir ürün çizgisi geliştirildi ve Nike sportif sandaletleri piyasada satış rekorları kırdı.

Günümüz Koşulları

Nike kadın, erkek ve çocuklar için atletik ayakkabı, aksesuar, spor malzemeleri ve giyim ürünleri satmaktadır. Şirket, ürünlerini Amerika’da büyük mağazalar, ayakkabı dükkanları, spor ürünleri mağazaları dahil olmak üzere yaklaşık olarak 20.000 perakendeci aracılığıyla satmaktadır. Ayrıca Nike, ürünlerini 110 ülkede bağımsız dağıtıcılar, lisans sahipleri, ve bayiler aracılığıyla pazarlamaktadır. Yaklaşık olarak 30.000 uluslararası perakende satış merkezinde Nike ürünleri satılmaktadır. Nike’ın Asya, Kanada, Latin Amerika, Avrupa ve Avustralya’da toplam 18 dağıtım merkezi vardır. Nike marka ismi ve logosu öylesine yagın hale gelmiştir ki, “Nike” yazısı artık ürünlerde yer almamaktadır; logonun kendisi yeterlidir.

Nike ABD’de 123 perakende satış merkezi işletmektedir. NikeTown dükkanları genellikle büyük şehirlerin merkezi noktalarına konumlandırılmıştır. 1999’da NikeTown dükkanları Londra ve Berlin’de açıldı; NikeTown’da sporla ilgili hediyelik eşya, spor eğitim programları, basketbol potaları ve Nike ürünleri satılmaktadır.

Nike’ın ABD dışında en çok satış yaptığı ülkeler İngiltere, Japonya, Fransa, İtalya, İspanya, Almanya ve Kanada’dır. Bu bölgelerin bazılarında 1999 gelirlerinde önemli düşüşler meydana gelmiştir; gelirler Japonya’da %37, Kanada’da %22, Asya-Pasifik’te ise %33 azalmıştır.

Şirketin ürün çizgisi giderek gelişmektedir. 1997’de piyasaya çıkarılan Triax saatleri 2 yılda 2 milyon adet satmıştır. Nike’ın kendi tasarımı olan Triax, her yıl 5-10 adet yeni modeli piyasaya sürecektir. 1998’de Michael Jordan basketbol giyim kolleksiyonu piyasaya tanıtılmış, başka ünlü sporcular da bu yeni çizginin tanıtımında rol almıştır.

REKABET

“Sneaker” ın (günümüzdeki spor ayakkabı modeli) icadından sonra atletik ayakkabı endüstrisi büyük bir değişim gösterdi. “Sneaker”, 1873 de, Hindistan kavuçuğu ve kanvastan geliştirildi. 1938’de Dunlop piyasaya hakim “sneaker” satıcısı oldu. 1960’larda Keds ve PF Fliers çocuk piyasasında hakim oldu. Adidas ve Converse gibi yetişkin standardındaki markalar spor meraklıları tarafından yıllarca kabul gördü. Nike 1960’ların sonuna doğru piyasaya girdiğinde herşey değişti. Yeni rekabete ek olarak yaşam tarzları değişmeye başladı, şirketler kendi ürünlerini üretmek için fabrikaya ve malzemeye yatırım yapmak yerine anlaşmalı fason üretime başladı.

Endüstrideki başlıca rakipler %37 piyasa payı ile Nike ve %20 piyasa payı ile Reebok’tur. Sayısı iki düzineyi bulan diğer rakiplerden bazıları Adidas-Salomon AG, New Balance, K-Swiss, Fila, Asics, L.A. Gear, Keds, Converse ve British Knights’tır. Tommy Hilfiger ve Nautica gibi tasarımcı markaları, moda seven genç insanlara ayakkabı sağlamak için atletik ayakkabı piyasasına girdi. En yoğun rekabet iki endüstri lideri Nike ve Reebok arasındadır. Bu rakiplerin başarılarındaki sır, ayakkabılarını uzakdoğudaki düşük ücretli fabrikalarda üretmelerindedir. Böylece pazarlama, imaj ve araştırma-geliştirmeye konsantre olabiliyorlar.

Reebok International, Ltd.

Reebok dünya çapında atletik ayakkabı ve giyimde tasarım ve geliştirme yapar. Şirket 450 farklı renk kombinasyonlarında aerobik, bisiklet, voleybol, tenis, fitness, koşu, basketbol, futbol, yürüyüş, ve çocuklar için 175 model ayakkabı satar. Şirket son zamanlarda eklediği günlük ayakkabı, spor giyim ve diğer atletik ayakkabı modelleriyle ürün seçeneklerini farklılaştırdı. Şirket dört ürün bölümü; Reebok Unlimited, Greg Norman Collection, Rockport ve RLX Polo Sport (Ralph Lauren Ayak Giyim Ürünleri).

1980’lerin başında Reebok özellikle bayan aerobik ayakkabıları satışına yoğunlaşmıştı, fakat 80’lerin ortalarına gelindiğinde Reebok satın alan erkeklerin sayısı giderek artmaya başladı; günümüzde Reebok satışlarının yarısını erkekler için ürünler teşkil etmektedir. Şirketin tasarladığı ayakkabılar, güncel modanın bir parçası olarak değerlendirilir. Reebok CEO’su Paul Fireman’a göre “Reebok, ifade özgürlüğünü simgeler.”

Reebok 1987’de gelirlerde önderliği Nike’dan aldı, fakat 1990’da Nike yine Reebok’un önüne geçti. Bu sırada, Reebok’un CEO’su, Nike’ın en iyi stratejilerini kullanarak Nike’la rekabet etmeye başladı. İlk önce, Nike’ın hakim olduğu erkek takım sporları piyasasına girdi ve pazar payını yükseltmek için spor yıldızlarını kullanarak bir seri pazarlama kampanyasına başladı. Bütün pazarlama çabalarına rağmen 90’ların ortalarında meydanı Nike’a bırakmaya devam etti. 1994-98 arasında Reebok’un net gelirleri her yıl azalmaya devam etti.

Uluslararası Rekabet

Avrupa pazarında rekabet giderek kızışıyor. Bir Alman firması olan Adidas-Salomon AG, Avrupanın bir numaralı ve dünya çapında ikinci büyük atletik ayakkabı satıcısıdır. Analizler gösteriyor ki, Avrupa piyasalarında başarılı olmak, atletik ayakkabı endüstrisindeki şirketlerin başarılarının devamı için büyük önem taşımakta. Nike’ın Avrupa, Asya, Kanada, ve Latin Amerika’daki satışları 1998 yılında $2,096 milyardan, 1999’da $2,255 milyara yükseldi. Reebok’un 1998’deki uluslararası satışları $1,434 milyar civarındaydı. Hem Nike hem Reebok, uluslararası perakende piyasasındaki varlıklarının devamını umut ediyorlar.

Adidas, dünya atletik ayakkabı pazarındaki %12’lik pazar payını korumaya çalışmaktadır. 1948’de kurulan şirket, zamanında ABD pazarının %70’ine hakimken, şirketin sahibi olan aile içindeki tartışmalar yüzünden bu gücünü kaybetti. Kardeşlerden biri aile fertlerine o kadar kızmış olmalı ki, Puma adında rakip bir şirket kurdu. Bu gergin dönemde Adidas’ın ABD’deki pazar payı %70’den %2’ye indi. Şirket, 1989’da 320 milyon dolara satıldı. Yeni patronlar şirketle hiç ilgilenmeyince, 1993’te taze CEO Robert Louis-Dreyfus başa geçtiğinde şirket yılda 100 milyon dolar zarar ediyordu. Dreyfus’a atletik ayakkabı endistrisi hakkında neler bildiği sorulduğunda yanıtı “Tek yaptığım Nike ve Reebok’un stratejilerini ödünç almak oldu; nasılolsa bu stratejiler, herkesin görebileceği kadar barizdi” olmuştu.

Adidas-Salomon AG’nin faaliyet alanı içinde Adidas (ayakkabı, toplar, çanta ve giyim eşyası), Erima (yüzücü giysi ve araçları), Salomon (kayak gereçleri, tırmanış gereçleri), Taylor Made (golf gereçleri), Mavic (bisiklet gereçleri) ve Bonfire (kış sporları gereçleri) bulunmaktadır ve birçok ünlü sporcuyla anlaşmaları mevcuttur.

EKONOMİK KOŞULLAR

1990 başlarından beri Amerikan ekonomisi güçlü bir performans sergiliyordu ama atletik ayakkabı üreticileri uluslararası piyasalarda sert ekonomik krizler yaşıyordu. Örneğin, Asya, Pasifik kıyısı, Latin Amerika ve Rusya’da son zamanlardaki enflasyon ve işsizlik, atletik ayakkabı satışlarını bu bölgelerde olumsuz yönde etkiliyordu. Buna ek olarak döviz kurlarındaki dalgalanma ve faiz oranlarındaki değişimler bu sektörde mali problemler için potansiyel oluşturmaktadır. Örneğin Avrupa Birliği’nin Euro’ya geçiş süreci, bu ülkelerin tüketim trendlerinde dalgalanmalar yaratmaktadır.

Birçok atletik ayakkabı üreticisi uzakdoğudaki üreticilerle anlaşmaktadır. Nike, Reebok ve diğer şirketler için üretim yapan bazı ülkeler; Güney Kore, Tayvan, Çin, Tayland, Malezya, ve Endonezya. Şirketler ayakkabıları için tasarım yöntemleri ve yeni teknolojiler geliştirip bunları anlaşmalı oldukları uzak doğudaki fabrikalara gönderirler. Üretimde dış kaynaklardan yararlanmanın tek avantajı ucuz işgücü değildir; bu stratejiyle şirketlerin sermaye yatırımına gereksinimi olmaz ve az miktarda uzun dönemli borçlanma yeterlidir. Fakat bazı dezavantajlar da vardır; Güney Kore gibi geçmişte milyonlarca spor ayakkabısı üretmiş bir ülke, kendi teknolojisini ve kontratlarını geliştirmeye başladığı için daha sofistike elektronik ürünlerin üretimini tercih etmeye, dolayısıyla üretim kapasitesini başka alanlara odaklamaya başlamıştır. Ayrıca işgücü ile ilgili sorunlar, politik düzensizlik, teslimatta gecikmeler ve ambargo türü engeller, dış kaynaklardan yararlanmada karşılaşılan sorunlardandır.

SOSYAL FAKTÖRLER

1970’li yıllardan itibaren spor ayakkabısı tüketicilerinde marka bağlılığı giderek artmıştır. Bazı piyasa analistlerine göre, genç nüfusun ayakkabı olarak sandalet ve botları tercih etmesiyle spor ayakkabısı üreticileri bu pazarda satış yapmakta zorlanmaya başlayabilir. Daha ileri yaştaki nüfus ise günümüzde sağlıklı yaşam stiline daha fazla önem vererek yemek alışkanlıklarını değiştirmeye ve fiziksel aktiviteye daha fazla zaman ayırmaya başlamıştır. 1980’lerde “fitness” furyası başladıktan sonra 1991’de fitness ürünlerinin satış hacmi 30 milyon doları bulmuştur. Günümüzde fiziksel egzersizin popülaritesi azalmıştır. 1998’de spor ayakkabısı satışları yüzde 1.6 düşerek 1980’lerin başından beri en büyük düşüşü göstermiştir. 1990’ların ortalarından beri bayanlar erkeklerden daha fazla spor ayakkabısı satın almıştır. Günümüzde bayanların spor yapma oranı giderek artmaktadır.

HUKUKSAL/YASAL FAKTÖRLER

Küresel piyasalarda spor ayakkabı üreticilerinin dikkate alması gereken birçok hukuksal kısıtlamalar vardır. Bunun yanında NAFTA ve Dünya Ticaret Örgütü, dünya ticaretinde iklimi ılımlı kılıyor. NAFTA anlaşmasına göre Meksika ve Kanada’da faaliyet gösteren firmaların ABD ile ithalat/ihracatında vergi indirimlerinden yararlanmaları öngörülüyor. Dünya Ticaret Örgütü birçok ürün için gümrük vergisi indirimleri düzenleyerek uluslararası piyasalarda etkinlik göstermeyi kolaylaştırmıştır. Avrupa Birliği, Avrupa ülkelerinin ithalat üzerindeki kontrolünü arttırmış, aynı zamanda da tek ve düzenli bir piyasa oluşturmuştur. 1995’de Avrupa spor ayakkabı üreticilerinin isteği üzerine AB, Çin ve Endonezya’dan ithal edilen spor ayakkabılarda dumping karşıtı uygulamaları sıkılaştırmıştır. Ayrıca Vietnam’a uygulanan ambargonun kaldırılmış ve Çin’e “en fazla kayırılan” ülke statüsü verilmiştir. Bu iki ülkenin potansiyel olarak güçlü spor ayakkabı üreticileri olmaları nedeniyle bu gelişmeler piyasada faaliyet gösteren firmalar için olumlu bir ticari atmosfer oluşturmaktadır. Ülkelerin kendi kurallarının yanısıra, yapılan yasal ve hukuksal değişiklikler uluslararası ticari faaliyetler için hem birçok fırsat sağlamakta hem de tehdit oluşturmaktadır.

NİKE ŞİRKET İÇİ FAKTÖRLER

Araştırma-Geliştirme

Nike 1999’da ürün araştırma, geliştirme ve değerlendirme için yaklaşık olarak $97.5 milyon harcadı. Atletik ayakkabı endüstriside araştırma-geliştirmenin çoğunlukla tasarımda yenilik olması ve büyük malzeme yatırımı gerektirmemesi yüzünden Nike teknolojide ön sıralarda kalabildi. 1980’de şirket Nike Spor Araştırma Laboratuarını kurdu (NSRL). Bu laboratuarın araştırmaları, ürün çeşitliliği sağladı. Nike ayrıca çeşitli spor alanlarındaki sporcu ve takımlarla işbirliği içinde araştırma yapmaktadır.

Nike ürünlerini rakiplerininkinden farklılaştırmak için üstün teknolojik gelişmelere güvenmeye devam etmektedir. Şirket şu anda yaklaşık olarak 25 farklı spor dalında, basketbol, tenis, yürüyüş, beyzbol, bisiklet, golf, su sporları olmak üzere 900 farklı tarzda 300 model atletik ayakkabı satmaktadır.

Pazarlama

Nike ayakkabıları kendisi üretmediğinden, şirketin odak noktaları yeni ürün yaratma ve pazarlamadır. Nike ürünleri, yüksek teknoloji özellikli yüksek performans ayakkabıları olarak konumlanmaktadır. Nike atletik ayakkabılarının genel hedef kitlesi 18-34 yaş arası kadın ve erkeklerdir. Ürünler sürekli olarak geliştirilmekte ve yıl boyunca satılan ayakkabı modelleri üç ayda bir yenilenmektedir. Nike ortalama olarak her gün yeni bir ayakkabı stilini pazarlara dağıtmaktadır.

Nike ürünlerini çeşitli yöntemlerle medya ve panolarda tanıtmakta ve reklamlarını farklı kitlelere göre tasarlamaktadır. 1999’da reklam harcamaları 1 milyar dolar civarındaydı. Ayrıca sporcu ve spor takımlarına sponsorluk yoluyla tüketicilerde marka duyarlılığı yaratmayı hedeflemektedir.

Nike internet üzerinden de ayakkabı, spor malzemesi ve giysileri satmaktadır. Yeni geliştirdikleri bir yöntemle, müşteriler istedikleri ayakkabı tasarımını internet üzerinden yapabilmektedir. Şirketin sahibi Phil Knight “Internet’in tüm ticari sistemde bir devrim olduğuna inanıyoruz ve kesinlikle bu devrimin bir parçası olacağız” diyor.

Uluslararası alanda da pazarlama faaliyetlerine önem veriliyor. İspanya, Fransa, Belçika, Hollanda, İngiltere, İtalya ve Finlandiya dahil olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde Nike genel ayakkabı piyasasında birinci sırada bulunuyor ve 6 kıtada 110 ülkede faaliyet gösteriyor. Doğu Avrupa ülkeleri, Güney Afrika, Hindistan ve Latin Amerika ülkelerinde de pazarlama atağı gözlemleniyor – Nike’ın reklam ajansı Wieden & Kennedy, yerel tüketicilere uygun reklam kampanyaları geliştirebilmek için Londra, Tokyo ve Amsterdam’da yeni ofisler açtı.

Dağıtım

Nike 1992 yılında “Nike Next Day” adında Memphis’de bir ürün dağıtım merkezi açtı. Nike’ın ABD’nin çeşitli eyaletlerine dağılmış bir çok dağıtım merkezinin faaliyetleri buradan koordine edilebilmektedir. Şirketin ileriye dönük sipariş yöntemiyle perakendeciler istedikleri ürünleri 6 ay öncesine kadar sipariş edip belli bir zaman diliminde belli bir fiyata ürün edinmeyi garantileyebiliyorlar.

Knight, uluslararası pazarlama faaliyetleri dikkatli biçimde izlenmediği sürece, Nike’ın teknik açıdan üstün spor ayakkabısı imajını yitirebileceğinden çekiniyor. Ürünlerinin pazarlama faaliyetleri üzerinde daha çok kontrol sahibi olabilmek için Nike, özellikle uzak doğuda olmak üzere, birçok ülkedeki dağıtımcılarını satın aldı. Ayrıca Avrupa Birliği’ndeki 30’dan fazla dağıtım merkezinin faaliyetlerini Belçika’daki tek bir merkezde topladı; Japonya’da yeni bir dağıtım merkezi de kurulum aşamasında.

Yönetim Stili ve Kültürü

Nike’ın patronu Phil Knight, şirket kültürünü şirkete bağlılık ve arkadaşlık üzerine kurmuştur. Şirket çalışanlarının çoğunluğu sağlıklı yaşama özen gösteren gençlerden oluşmaktadır ve bunların yüzde 41’i 30 yaşın altındadır. Knight, ünlü Nike “Just Do It” (Sadece Yapıverin) reklam temasında olduğu gibi çalışanların herşeyi başarabileceğine inanmaktadır. Bazen aylarca ortadan kaybolup yeni bir şirket felsefesiyle çıkagelir. Kendi yönetim felsefesi “Kurallara göre oyna, ama yine de yırtıcı ve saldırgan ol” şeklinde özetlenebilir. Nike genel merkezinin bulunduğu ağaçlıklı, koşu pistleri ve sağlık merkezi olan alan, şirketin kültürünü yansıtır. Knight’da çalışanlarının “iş yerinde de huzurlu olabilmeleri gerektiğine” inanmaktadır. 1994 yılında, 14 yıldır Nike’ta olan Tom Clark, Knight tarafından genel müdürlüğe atandı. Clark’ın katılımcı yönetim stili, iletişim kanallarının açıklığına önem vermesi ve karar verme sürecinin hızlanmasına katkıda bulunması, başarılı bir yönetici olmasını sağlayacak önemli kişisel unsurlardır. 1998 ve 1999’da Nike yeniden yapılanma (restructuring) sürecine girerek maliyetleri düşürmeyi ve operasyonel etkinliği arttırmayı amaçladı. 1998’de küçülme için 129.9 milyon dolar, 1999’da yeniden yapılanma için 60 milyon dolar harcandı. Yeniden yapılanma sürecinde Nike’ın her faaliyet alanından toplam 1039 çalışanın işine son verildi. Ayrıca Asya-Pasifik genel merkezi kapatıldı ve faaliyetleri ABD ofisine devredildi.

Geleceğe Doğru

Spor ayakkabısı pazarının büyüme hızının düşmesine ve rekabetin artmasına rağmen, Nike yöneticileri şirketin gelecekteki performansından umutlular. Phil Knight’a göre; “Satış ve kar rakamlarının yükseltmeye doğru yol alırken bizim işimizin gerçekten kendine özgü oplduğu aklıma geliyor. Amaçlarımız başkalrıylab aynı olabilir ama ilham kaynağımız farklı. Başka kimin yanında ilham kaynağı olabilecek tüm bu harika sporcular var ki? Yanıbaşımızda nlar oldukça nasıl başarısız olabiliriz ki?” Yenilikçi pazarlama ve reklam stratejileriyle Nike’ın sektöründe önemli bir güç odağı teşkil etmeye devam edeceğini ön görebiliriz.

Nike Boot Camp

Nike başarılı reklam kampanyaları ve pr çalışmalarıyla, spor ürünleri sektörünün dünya çapında lideri konumunda. Nike’ın “Bootcamp” hizmeti de, bu başarılı marketing çalışmalarından birisi.
Futbolla bir şekilde ilgisi olan tüm erkekler, çocukluklarında futbolcu olmayı hayal etmişlerdir. Hatta bir çoğumuz güzel bir maç izledikten sonra kendisini futbolcularla özdeşleştirir, futbolcu olmaya özenir.
Nike bunun farkına varmış ve tam da bu duygulara yönelik bir kampanya oluşturmuş.
Özellikle genç erkekleri hedef kitle olarak alan kampanya onlara, “Want to play like a pro?” (bir profesyonel gibi oynamak ister misin?) sorusunu soruyor.
Uluslararası alanda ünlü 2 antreönr, Bangsbo ve Paul Winsper tarafından formüle edilen Nike Bootcamp, amatör futbol meraklılarına, profesyönel oyunculara uygulanan antreman programları gibi haftalık programlar tasarlıyor. Bu programları isterseniz masa üstüne isterseniz cep telefonlarına kaydeden kullanıcılar, onlara gönderilen antreman programlarını uyguluyorlar. Kaydettiğiniz antremanlarınız sayesinde kişisel gelişiminiz takip ediliyor.
Programın vaadi güç, hız ve dayanıklılıkda %30′a kadar artış.

Saygılar!..

__________________
Dalgaların Bilgiye Dönüştüğü Tek Deniz

03-12-2008, 17:48	#1
starsahh Yeni Üye Üyelik tarihi: Dec 2008 Nerden: İstanbul Mesajlar: 1 Üye No:59760 Konular: 1 Katılım: 0% Devamlılık: 6% Online Süresi: 10 Dakika 7 Saniye Teşekkür Sayısı: 0 0 Konuda,0 Kez Teşekkür Aldı Rep Puanı: 1 Rep:	Dünyada öncü Spor Markasi "NIKE" tarihçesi Nike Inc. Nike Inc., 1980 ortalarından 1990 ortalarına kadar yaşadığı hızlı büyümeden sonra 1998 ve 1999’da problemler yaşadı. Yıllık raporda bu yıllar hastalık yılı olarak geçti. Şirketin patronu Phil Knight’a göre şirket günümüzde yeniden atağa geçti. Satışlar ve kazançlar istenilenin altında olmasına rağmen, şirket operasyonları şu anda daha verimli ve uluslararası piyasalarda satışlar artıyor. Nike’ın net kârı 1999’da %13 yükselip 451,4 milyon dolara ulaştı. 1999 mali senesi için gelirler %8 düşüp $8,78 milyar oldu. 1998’de Amerikan ve Amerikan olmayan piyasalardaki önemli düşüşlerle birlikte net kârları %50 düşüp $399,6 milyon oldu. 1999’da şirket 1000’den fazla çalışanını işten çıkararak ve bazı uluslararası ofislerini yeniden düzenleyerek satış ve idari giderlerini $200 milyon azaltı. TARİHÇE Phil Knight, eski bir uzun mesafe koşucusudur. Stanford Üniversitesinde MBA programındaki çalışmasının bir parçası olarak Japonya’da düşük maliyetli koşu ayakkabısı yapıp Amerika’da satmak için bir plan geliştirdi. Mezun olduktan sonra Oregon Üniversitesindeki eski atletizm antrenörü Bill Bowerman ile planını gerçekleştirmek için bir ekip oluşturdu. Bowerman’ın hafif, el yapımı ayakkabı üretme hobisi Knight için değerli bir girişimdi. 1964’de Bowerman ve Knight 500’er dolar vererek Blue Ribbon Sports’u kurdular. Knight bir Japon atletik ayakkabı üreticisi olan Ontsuka Tiger Co. ile anlaşarak, Bowerman’ın tasarladığı ayakkabıları onlara ürettirdi. 1971’de Blue Ribbon Sports logosunu tescil ettirdi ve aynı yıl “Nike” markası piyasaya sürüldü. 1972’de Onisuka Tiger’dan ayrılıp diğer bir Asyalı üreticiyle anlaştı. 1978’de Blue Ribbon Sports ismini resmi olarak Nike’a dönüştürdü. 1970’lerin sonunda ve 80’lerin başında Nike araştırmacıları, spor ürünleri piyasasında devrim niteliğini taşıyan teknolojik gelişmelere imza attılar. Bu dönemde şirket, her geçen yıl daha başarılı ve kârlı olmaya devam etti. 1984’te, geçmiş 5 yıl boyunca yılda %44 büyüyen Nike, yeni gelişmeye başlayan aerobik piyasasına girmekte gecikti ve bu pazarda liderliği Reebok’a kaptırdı. O yıl Nike hisse senedi %60 değer kaybett, ve 1983-85 arasında kârlar %80 eridi. Bazı analistlere göre, şirketin başarıyı erken yakalaması, yöneticilerin yeni strateji geliştirmede gecikmesine katkıda bulunmuştu. 1980’lerin başında Knight uluslararası pazarlara yoğunlaşarak günlük kararları başka yöneticilere devretmişti. Başka yöneticiler de sürekli farklı yükümlülüklerle donatılınca tasarım, üretim ve pazarlama arasındaki koordinasyon gittikçe zayıfladı. 1985’te 22 milyon çift ayakkabı şirketin stoklarında kalınca, fiyat indirimi yapılması gerekti. Ayrıca uzak doğu’daki bazı fabrika ve atölyeler kapatılınca, bunları Reebok ele geçirdi. 1986’da Nike, 350 kişiyi işten çıkardı. Knight, Nike’ın piyasa liderliğini tekrar ele geçirebilmesi için adımlar atmaya başladı. Piyasadaki dar segmentlere odaklanacak küçük yönetim takımları oluşturdu. Tepe yöneticilerin sürekli farklı işlere yönlendirilmesine son verdi. Yeni reklam kampanyaları ile ayakkabıların teknolojik üstünlüğüne dikkat çekilmesi amaçlandı. Yeni ürünlere moda çizgileri ve özellikle yeni renkler eklendi. Tüm bu değişiklikler sayesinde Nike 1988’de piyasa liderliğini az farkla da olsa tekrar ele geçirdi. Bu yıldan itibaren satın almalar ve ürün yelpazesini genişletmek için stratejiler geliştirildi. Spor ve günlük ayakkabıların yanısıra üstün kaliteli deri ürünleri ve kemer üreten Cole Haan şirketi satın alındı. Spor ayakkabısı tabanlı, fakat mokasen biçiminde olan Tensile Air çizgisi geliştirildi. 1990’da NikeTown ismiyle Nike’a ait ilk perakende satış dükkanı açıldı. 1991’de Nike için ayakkabı tabanı üreten Tetra Plastics, 1993’te şapka/kep üreticisi Sports Specialties, 1995’te de dünyanın en büyük hokey gereçleri üreticisi Canstar Sports satın alındı. 1994’te Air Mada adıyla yeni bir ürün çizgisi geliştirildi ve Nike sportif sandaletleri piyasada satış rekorları kırdı. Günümüz Koşulları Nike kadın, erkek ve çocuklar için atletik ayakkabı, aksesuar, spor malzemeleri ve giyim ürünleri satmaktadır. Şirket, ürünlerini Amerika’da büyük mağazalar, ayakkabı dükkanları, spor ürünleri mağazaları dahil olmak üzere yaklaşık olarak 20.000 perakendeci aracılığıyla satmaktadır. Ayrıca Nike, ürünlerini 110 ülkede bağımsız dağıtıcılar, lisans sahipleri, ve bayiler aracılığıyla pazarlamaktadır. Yaklaşık olarak 30.000 uluslararası perakende satış merkezinde Nike ürünleri satılmaktadır. Nike’ın Asya, Kanada, Latin Amerika, Avrupa ve Avustralya’da toplam 18 dağıtım merkezi vardır. Nike marka ismi ve logosu öylesine yagın hale gelmiştir ki, “Nike” yazısı artık ürünlerde yer almamaktadır; logonun kendisi yeterlidir. Nike ABD’de 123 perakende satış merkezi işletmektedir. NikeTown dükkanları genellikle büyük şehirlerin merkezi noktalarına konumlandırılmıştır. 1999’da NikeTown dükkanları Londra ve Berlin’de açıldı; NikeTown’da sporla ilgili hediyelik eşya, spor eğitim programları, basketbol potaları ve Nike ürünleri satılmaktadır. Nike’ın ABD dışında en çok satış yaptığı ülkeler İngiltere, Japonya, Fransa, İtalya, İspanya, Almanya ve Kanada’dır. Bu bölgelerin bazılarında 1999 gelirlerinde önemli düşüşler meydana gelmiştir; gelirler Japonya’da %37, Kanada’da %22, Asya-Pasifik’te ise %33 azalmıştır. Şirketin ürün çizgisi giderek gelişmektedir. 1997’de piyasaya çıkarılan Triax saatleri 2 yılda 2 milyon adet satmıştır. Nike’ın kendi tasarımı olan Triax, her yıl 5-10 adet yeni modeli piyasaya sürecektir. 1998’de Michael Jordan basketbol giyim kolleksiyonu piyasaya tanıtılmış, başka ünlü sporcular da bu yeni çizginin tanıtımında rol almıştır. REKABET “Sneaker” ın (günümüzdeki spor ayakkabı modeli) icadından sonra atletik ayakkabı endüstrisi büyük bir değişim gösterdi. “Sneaker”, 1873 de, Hindistan kavuçuğu ve kanvastan geliştirildi. 1938’de Dunlop piyasaya hakim “sneaker” satıcısı oldu. 1960’larda Keds ve PF Fliers çocuk piyasasında hakim oldu. Adidas ve Converse gibi yetişkin standardındaki markalar spor meraklıları tarafından yıllarca kabul gördü. Nike 1960’ların sonuna doğru piyasaya girdiğinde herşey değişti. Yeni rekabete ek olarak yaşam tarzları değişmeye başladı, şirketler kendi ürünlerini üretmek için fabrikaya ve malzemeye yatırım yapmak yerine anlaşmalı fason üretime başladı. Endüstrideki başlıca rakipler %37 piyasa payı ile Nike ve %20 piyasa payı ile Reebok’tur. Sayısı iki düzineyi bulan diğer rakiplerden bazıları Adidas-Salomon AG, New Balance, K-Swiss, Fila, Asics, L.A. Gear, Keds, Converse ve British Knights’tır. Tommy Hilfiger ve Nautica gibi tasarımcı markaları, moda seven genç insanlara ayakkabı sağlamak için atletik ayakkabı piyasasına girdi. En yoğun rekabet iki endüstri lideri Nike ve Reebok arasındadır. Bu rakiplerin başarılarındaki sır, ayakkabılarını uzakdoğudaki düşük ücretli fabrikalarda üretmelerindedir. Böylece pazarlama, imaj ve araştırma-geliştirmeye konsantre olabiliyorlar. Reebok International, Ltd. Reebok dünya çapında atletik ayakkabı ve giyimde tasarım ve geliştirme yapar. Şirket 450 farklı renk kombinasyonlarında aerobik, bisiklet, voleybol, tenis, fitness, koşu, basketbol, futbol, yürüyüş, ve çocuklar için 175 model ayakkabı satar. Şirket son zamanlarda eklediği günlük ayakkabı, spor giyim ve diğer atletik ayakkabı modelleriyle ürün seçeneklerini farklılaştırdı. Şirket dört ürün bölümü; Reebok Unlimited, Greg Norman Collection, Rockport ve RLX Polo Sport (Ralph Lauren Ayak Giyim Ürünleri). 1980’lerin başında Reebok özellikle bayan aerobik ayakkabıları satışına yoğunlaşmıştı, fakat 80’lerin ortalarına gelindiğinde Reebok satın alan erkeklerin sayısı giderek artmaya başladı; günümüzde Reebok satışlarının yarısını erkekler için ürünler teşkil etmektedir. Şirketin tasarladığı ayakkabılar, güncel modanın bir parçası olarak değerlendirilir. Reebok CEO’su Paul Fireman’a göre “Reebok, ifade özgürlüğünü simgeler.” Reebok 1987’de gelirlerde önderliği Nike’dan aldı, fakat 1990’da Nike yine Reebok’un önüne geçti. Bu sırada, Reebok’un CEO’su, Nike’ın en iyi stratejilerini kullanarak Nike’la rekabet etmeye başladı. İlk önce, Nike’ın hakim olduğu erkek takım sporları piyasasına girdi ve pazar payını yükseltmek için spor yıldızlarını kullanarak bir seri pazarlama kampanyasına başladı. Bütün pazarlama çabalarına rağmen 90’ların ortalarında meydanı Nike’a bırakmaya devam etti. 1994-98 arasında Reebok’un net gelirleri her yıl azalmaya devam etti. Uluslararası Rekabet Avrupa pazarında rekabet giderek kızışıyor. Bir Alman firması olan Adidas-Salomon AG, Avrupanın bir numaralı ve dünya çapında ikinci büyük atletik ayakkabı satıcısıdır. Analizler gösteriyor ki, Avrupa piyasalarında başarılı olmak, atletik ayakkabı endüstrisindeki şirketlerin başarılarının devamı için büyük önem taşımakta. Nike’ın Avrupa, Asya, Kanada, ve Latin Amerika’daki satışları 1998 yılında $2,096 milyardan, 1999’da $2,255 milyara yükseldi. Reebok’un 1998’deki uluslararası satışları $1,434 milyar civarındaydı. Hem Nike hem Reebok, uluslararası perakende piyasasındaki varlıklarının devamını umut ediyorlar. Adidas, dünya atletik ayakkabı pazarındaki %12’lik pazar payını korumaya çalışmaktadır. 1948’de kurulan şirket, zamanında ABD pazarının %70’ine hakimken, şirketin sahibi olan aile içindeki tartışmalar yüzünden bu gücünü kaybetti. Kardeşlerden biri aile fertlerine o kadar kızmış olmalı ki, Puma adında rakip bir şirket kurdu. Bu gergin dönemde Adidas’ın ABD’deki pazar payı %70’den %2’ye indi. Şirket, 1989’da 320 milyon dolara satıldı. Yeni patronlar şirketle hiç ilgilenmeyince, 1993’te taze CEO Robert Louis-Dreyfus başa geçtiğinde şirket yılda 100 milyon dolar zarar ediyordu. Dreyfus’a atletik ayakkabı endistrisi hakkında neler bildiği sorulduğunda yanıtı “Tek yaptığım Nike ve Reebok’un stratejilerini ödünç almak oldu; nasılolsa bu stratejiler, herkesin görebileceği kadar barizdi” olmuştu. Adidas-Salomon AG’nin faaliyet alanı içinde Adidas (ayakkabı, toplar, çanta ve giyim eşyası), Erima (yüzücü giysi ve araçları), Salomon (kayak gereçleri, tırmanış gereçleri), Taylor Made (golf gereçleri), Mavic (bisiklet gereçleri) ve Bonfire (kış sporları gereçleri) bulunmaktadır ve birçok ünlü sporcuyla anlaşmaları mevcuttur. EKONOMİK KOŞULLAR 1990 başlarından beri Amerikan ekonomisi güçlü bir performans sergiliyordu ama atletik ayakkabı üreticileri uluslararası piyasalarda sert ekonomik krizler yaşıyordu. Örneğin, Asya, Pasifik kıyısı, Latin Amerika ve Rusya’da son zamanlardaki enflasyon ve işsizlik, atletik ayakkabı satışlarını bu bölgelerde olumsuz yönde etkiliyordu. Buna ek olarak döviz kurlarındaki dalgalanma ve faiz oranlarındaki değişimler bu sektörde mali problemler için potansiyel oluşturmaktadır. Örneğin Avrupa Birliği’nin Euro’ya geçiş süreci, bu ülkelerin tüketim trendlerinde dalgalanmalar yaratmaktadır. Birçok atletik ayakkabı üreticisi uzakdoğudaki üreticilerle anlaşmaktadır. Nike, Reebok ve diğer şirketler için üretim yapan bazı ülkeler; Güney Kore, Tayvan, Çin, Tayland, Malezya, ve Endonezya. Şirketler ayakkabıları için tasarım yöntemleri ve yeni teknolojiler geliştirip bunları anlaşmalı oldukları uzak doğudaki fabrikalara gönderirler. Üretimde dış kaynaklardan yararlanmanın tek avantajı ucuz işgücü değildir; bu stratejiyle şirketlerin sermaye yatırımına gereksinimi olmaz ve az miktarda uzun dönemli borçlanma yeterlidir. Fakat bazı dezavantajlar da vardır; Güney Kore gibi geçmişte milyonlarca spor ayakkabısı üretmiş bir ülke, kendi teknolojisini ve kontratlarını geliştirmeye başladığı için daha sofistike elektronik ürünlerin üretimini tercih etmeye, dolayısıyla üretim kapasitesini başka alanlara odaklamaya başlamıştır. Ayrıca işgücü ile ilgili sorunlar, politik düzensizlik, teslimatta gecikmeler ve ambargo türü engeller, dış kaynaklardan yararlanmada karşılaşılan sorunlardandır. SOSYAL FAKTÖRLER 1970’li yıllardan itibaren spor ayakkabısı tüketicilerinde marka bağlılığı giderek artmıştır. Bazı piyasa analistlerine göre, genç nüfusun ayakkabı olarak sandalet ve botları tercih etmesiyle spor ayakkabısı üreticileri bu pazarda satış yapmakta zorlanmaya başlayabilir. Daha ileri yaştaki nüfus ise günümüzde sağlıklı yaşam stiline daha fazla önem vererek yemek alışkanlıklarını değiştirmeye ve fiziksel aktiviteye daha fazla zaman ayırmaya başlamıştır. 1980’lerde “fitness” furyası başladıktan sonra 1991’de fitness ürünlerinin satış hacmi 30 milyon doları bulmuştur. Günümüzde fiziksel egzersizin popülaritesi azalmıştır. 1998’de spor ayakkabısı satışları yüzde 1.6 düşerek 1980’lerin başından beri en büyük düşüşü göstermiştir. 1990’ların ortalarından beri bayanlar erkeklerden daha fazla spor ayakkabısı satın almıştır. Günümüzde bayanların spor yapma oranı giderek artmaktadır. HUKUKSAL/YASAL FAKTÖRLER Küresel piyasalarda spor ayakkabı üreticilerinin dikkate alması gereken birçok hukuksal kısıtlamalar vardır. Bunun yanında NAFTA ve Dünya Ticaret Örgütü, dünya ticaretinde iklimi ılımlı kılıyor. NAFTA anlaşmasına göre Meksika ve Kanada’da faaliyet gösteren firmaların ABD ile ithalat/ihracatında vergi indirimlerinden yararlanmaları öngörülüyor. Dünya Ticaret Örgütü birçok ürün için gümrük vergisi indirimleri düzenleyerek uluslararası piyasalarda etkinlik göstermeyi kolaylaştırmıştır. Avrupa Birliği, Avrupa ülkelerinin ithalat üzerindeki kontrolünü arttırmış, aynı zamanda da tek ve düzenli bir piyasa oluşturmuştur. 1995’de Avrupa spor ayakkabı üreticilerinin isteği üzerine AB, Çin ve Endonezya’dan ithal edilen spor ayakkabılarda dumping karşıtı uygulamaları sıkılaştırmıştır. Ayrıca Vietnam’a uygulanan ambargonun kaldırılmış ve Çin’e “en fazla kayırılan” ülke statüsü verilmiştir. Bu iki ülkenin potansiyel olarak güçlü spor ayakkabı üreticileri olmaları nedeniyle bu gelişmeler piyasada faaliyet gösteren firmalar için olumlu bir ticari atmosfer oluşturmaktadır. Ülkelerin kendi kurallarının yanısıra, yapılan yasal ve hukuksal değişiklikler uluslararası ticari faaliyetler için hem birçok fırsat sağlamakta hem de tehdit oluşturmaktadır. NİKE ŞİRKET İÇİ FAKTÖRLER Araştırma-Geliştirme Nike 1999’da ürün araştırma, geliştirme ve değerlendirme için yaklaşık olarak $97.5 milyon harcadı. Atletik ayakkabı endüstriside araştırma-geliştirmenin çoğunlukla tasarımda yenilik olması ve büyük malzeme yatırımı gerektirmemesi yüzünden Nike teknolojide ön sıralarda kalabildi. 1980’de şirket Nike Spor Araştırma Laboratuarını kurdu (NSRL). Bu laboratuarın araştırmaları, ürün çeşitliliği sağladı. Nike ayrıca çeşitli spor alanlarındaki sporcu ve takımlarla işbirliği içinde araştırma yapmaktadır. Nike ürünlerini rakiplerininkinden farklılaştırmak için üstün teknolojik gelişmelere güvenmeye devam etmektedir. Şirket şu anda yaklaşık olarak 25 farklı spor dalında, basketbol, tenis, yürüyüş, beyzbol, bisiklet, golf, su sporları olmak üzere 900 farklı tarzda 300 model atletik ayakkabı satmaktadır. Pazarlama Nike ayakkabıları kendisi üretmediğinden, şirketin odak noktaları yeni ürün yaratma ve pazarlamadır. Nike ürünleri, yüksek teknoloji özellikli yüksek performans ayakkabıları olarak konumlanmaktadır. Nike atletik ayakkabılarının genel hedef kitlesi 18-34 yaş arası kadın ve erkeklerdir. Ürünler sürekli olarak geliştirilmekte ve yıl boyunca satılan ayakkabı modelleri üç ayda bir yenilenmektedir. Nike ortalama olarak her gün yeni bir ayakkabı stilini pazarlara dağıtmaktadır. Nike ürünlerini çeşitli yöntemlerle medya ve panolarda tanıtmakta ve reklamlarını farklı kitlelere göre tasarlamaktadır. 1999’da reklam harcamaları 1 milyar dolar civarındaydı. Ayrıca sporcu ve spor takımlarına sponsorluk yoluyla tüketicilerde marka duyarlılığı yaratmayı hedeflemektedir. Nike internet üzerinden de ayakkabı, spor malzemesi ve giysileri satmaktadır. Yeni geliştirdikleri bir yöntemle, müşteriler istedikleri ayakkabı tasarımını internet üzerinden yapabilmektedir. Şirketin sahibi Phil Knight “Internet’in tüm ticari sistemde bir devrim olduğuna inanıyoruz ve kesinlikle bu devrimin bir parçası olacağız” diyor. Uluslararası alanda da pazarlama faaliyetlerine önem veriliyor. İspanya, Fransa, Belçika, Hollanda, İngiltere, İtalya ve Finlandiya dahil olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde Nike genel ayakkabı piyasasında birinci sırada bulunuyor ve 6 kıtada 110 ülkede faaliyet gösteriyor. Doğu Avrupa ülkeleri, Güney Afrika, Hindistan ve Latin Amerika ülkelerinde de pazarlama atağı gözlemleniyor – Nike’ın reklam ajansı Wieden & Kennedy, yerel tüketicilere uygun reklam kampanyaları geliştirebilmek için Londra, Tokyo ve Amsterdam’da yeni ofisler açtı. Dağıtım Nike 1992 yılında “Nike Next Day” adında Memphis’de bir ürün dağıtım merkezi açtı. Nike’ın ABD’nin çeşitli eyaletlerine dağılmış bir çok dağıtım merkezinin faaliyetleri buradan koordine edilebilmektedir. Şirketin ileriye dönük sipariş yöntemiyle perakendeciler istedikleri ürünleri 6 ay öncesine kadar sipariş edip belli bir zaman diliminde belli bir fiyata ürün edinmeyi garantileyebiliyorlar. Knight, uluslararası pazarlama faaliyetleri dikkatli biçimde izlenmediği sürece, Nike’ın teknik açıdan üstün spor ayakkabısı imajını yitirebileceğinden çekiniyor. Ürünlerinin pazarlama faaliyetleri üzerinde daha çok kontrol sahibi olabilmek için Nike, özellikle uzak doğuda olmak üzere, birçok ülkedeki dağıtımcılarını satın aldı. Ayrıca Avrupa Birliği’ndeki 30’dan fazla dağıtım merkezinin faaliyetlerini Belçika’daki tek bir merkezde topladı; Japonya’da yeni bir dağıtım merkezi de kurulum aşamasında. Yönetim Stili ve Kültürü Nike’ın patronu Phil Knight, şirket kültürünü şirkete bağlılık ve arkadaşlık üzerine kurmuştur. Şirket çalışanlarının çoğunluğu sağlıklı yaşama özen gösteren gençlerden oluşmaktadır ve bunların yüzde 41’i 30 yaşın altındadır. Knight, ünlü Nike “Just Do It” (Sadece Yapıverin) reklam temasında olduğu gibi çalışanların herşeyi başarabileceğine inanmaktadır. Bazen aylarca ortadan kaybolup yeni bir şirket felsefesiyle çıkagelir. Kendi yönetim felsefesi “Kurallara göre oyna, ama yine de yırtıcı ve saldırgan ol” şeklinde özetlenebilir. Nike genel merkezinin bulunduğu ağaçlıklı, koşu pistleri ve sağlık merkezi olan alan, şirketin kültürünü yansıtır. Knight’da çalışanlarının “iş yerinde de huzurlu olabilmeleri gerektiğine” inanmaktadır. 1994 yılında, 14 yıldır Nike’ta olan Tom Clark, Knight tarafından genel müdürlüğe atandı. Clark’ın katılımcı yönetim stili, iletişim kanallarının açıklığına önem vermesi ve karar verme sürecinin hızlanmasına katkıda bulunması, başarılı bir yönetici olmasını sağlayacak önemli kişisel unsurlardır. 1998 ve 1999’da Nike yeniden yapılanma (restructuring) sürecine girerek maliyetleri düşürmeyi ve operasyonel etkinliği arttırmayı amaçladı. 1998’de küçülme için 129.9 milyon dolar, 1999’da yeniden yapılanma için 60 milyon dolar harcandı. Yeniden yapılanma sürecinde Nike’ın her faaliyet alanından toplam 1039 çalışanın işine son verildi. Ayrıca Asya-Pasifik genel merkezi kapatıldı ve faaliyetleri ABD ofisine devredildi. Geleceğe Doğru Spor ayakkabısı pazarının büyüme hızının düşmesine ve rekabetin artmasına rağmen, Nike yöneticileri şirketin gelecekteki performansından umutlular. Phil Knight’a göre; “Satış ve kar rakamlarının yükseltmeye doğru yol alırken bizim işimizin gerçekten kendine özgü oplduğu aklıma geliyor. Amaçlarımız başkalrıylab aynı olabilir ama ilham kaynağımız farklı. Başka kimin yanında ilham kaynağı olabilecek tüm bu harika sporcular var ki? Yanıbaşımızda nlar oldukça nasıl başarısız olabiliriz ki?” Yenilikçi pazarlama ve reklam stratejileriyle Nike’ın sektöründe önemli bir güç odağı teşkil etmeye devam edeceğini ön görebiliriz. Nike Boot Camp Nike başarılı reklam kampanyaları ve pr çalışmalarıyla, spor ürünleri sektörünün dünya çapında lideri konumunda. Nike’ın “Bootcamp” hizmeti de, bu başarılı marketing çalışmalarından birisi. Futbolla bir şekilde ilgisi olan tüm erkekler, çocukluklarında futbolcu olmayı hayal etmişlerdir. Hatta bir çoğumuz güzel bir maç izledikten sonra kendisini futbolcularla özdeşleştirir, futbolcu olmaya özenir. Nike bunun farkına varmış ve tam da bu duygulara yönelik bir kampanya oluşturmuş. Özellikle genç erkekleri hedef kitle olarak alan kampanya onlara, “Want to play like a pro?” (bir profesyonel gibi oynamak ister misin?) sorusunu soruyor. Uluslararası alanda ünlü 2 antreönr, Bangsbo ve Paul Winsper tarafından formüle edilen Nike Bootcamp, amatör futbol meraklılarına, profesyönel oyunculara uygulanan antreman programları gibi haftalık programlar tasarlıyor. Bu programları isterseniz masa üstüne isterseniz cep telefonlarına kaydeden kullanıcılar, onlara gönderilen antreman programlarını uyguluyorlar. Kaydettiğiniz antremanlarınız sayesinde kişisel gelişiminiz takip ediliyor. Programın vaadi güç, hız ve dayanıklılıkda %30′a kadar artış. Saygılar!.. __________________ Dalgaların Bilgiye Dönüştüğü Tek Deniz

İlginizi Çekebilecek Benzer Konular
Konu	Yazan	Forum	Cevap	Son Mesaj
Tarih yazdık! Türkiye "3" Çek Cumhuriyeti "2"	Woody	Spor Haberleri	0	16-06-2008 01:29
BM: "Dünyada ekonomik durgunluk riski artıyor"	Ekonomist	Ekonomi Haberleri	0	10-01-2008 06:06
"Bira ve spor ömrü uzatıyor"	Mehmet	Sağlık Haberleri	0	09-01-2008 19:12
"Bu operasyonu dünyada 5 ülke yapabilir"	Woody	Son Dakika	0	17-12-2007 23:53
"Obezite dünyada salgın haline geldi"	Mehmet	Sağlık Haberleri	0	29-11-2007 10:40

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Konuyu E-Mail olarak Arkadaşınıza Gönderin
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Dünyada öncü Spor Markasi "NIKE" tarihçesi Spor hakkında bilgiler

Dünyada öncü Spor Markasi "NIKE" tarihçesi

Spor hakkında bilgiler