yorfa_07

Canlıların Nesilleri Niye Tükeniyor?

*Bilinçsiz Avlanma
*Kullanılan Kimyasal Maddeler (DDT gibi..)
*Doğal Yaşam Alanlarının Yok Olması
*Ormanların ve Tatlı Su Kaynaklarının Yok Olması
*İklim Değişiklikleri

Canlı türlerindeki hızlı tükenişin doğurabileceği sonuçların, nükleer bir savaşın etkilerine yakın olabileceğine dikkati çeken bilim çevrelerinin en iyimser tahminlerine göre, 20-30 yıl içinde dünyadaki canlı türlerinin beşte biri, soylarının tükenme tehlikesi altında bulunuyor. Yeryüzüne geç misafir olan insanoğlunun, modernleştikçe doğanın eski ev sahiplerini tüketmesinin yaratacağı sonuçları, bilim adamları bile kestiremiyor. Modern insanın yol açtığı tür katliamlarının, yakın jeolojik devirlerde gözlenen kayıplardan 400 kat daha hızlı olduğu ifade ediliyor.

Canlı Türlerinin Korunması amacıyla her yıl Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından süreli ya da süresiz Av yasakları getirilmektedir.Ancak bu yasaklar yeterli olmamakta,türler bu yüzden yok olmaya devam etmektedir.

Özellikle Tarımda kullanılan kimi maddeler bazı canlılar için ölümcül nitelik taşımakta,bu canlıların sonunu getirmektedir.Sadece tarımda değil günlük hayatta kullandığımız birçok madde doğal yaşamı tehdit etmektedir.

Kimi canlılar sadece belli özellikleri taşıyan çevrelerde hayatlarını sürdürebilirler.Bu ortamların yok olması onların da yaşamının sonudur.

Bilindiği gibi Ormanlar Milyonlarca çeşit canlı türünün yuvasıdır.Ormanların zarar görmesi tüm bu canlıların yaşamını,geleceğini ve soyunun devamını etkiler.Her yıl hektarlarca orman bilinçsizliğimizden dolayı yok olmaktadır.Bu da ormanlarla beraber birçok canlının da yok olmasını beraberinde sağlamaktadır.
Öte yandan su kaynaklarının yok olması bozulması ve kirliliği bir çok türün yaşam kaynağı olduğundan türler için tehlike arz edilmektedir.

Canlı türlerinin yaşayabildikleri belirli iklim koşulları vardır.Günümüzde küresel ısınma,ozon tabakasının delinmesi,bitki örtüsünün bozulması ve diğer nedenlerden dolayı iklim yapısı değişen birçok bölge vardır.Dolayısıyla bu bölgede yaşayan kimi canlılarında bu sebepten dolayı nesilleri tehlike altındadır.

Tür Sınıflandırma ve Kurtarma Planları

Tehdit Altında Bulunan ve Nesli Tükenen Türlerin Sınıflandırılması
'Türleri Yaşatma Komisyonu' ( Species Survival Commission - SSC); türleri, neslinin tükenmesi risk potansiyeli açısından sınıflandırmak amacıyla, çeşitli tehdit kategorileri oluşturmuştur. 'Bu kategorilerden herhangi birine ait olma' kriterini taşıyan türler; Kırmızı Bültenlere ve Kırmızı Veri Kitaplarına (kırmızı-alarm verilen türler için) dahil edilmektedir. Bu çalışmaların amacı, tehdit altındaki türlere ait veri-tabanını geliştirmek, türlerin koruma öncelikleri için temel bir oluşum hazırlamak ve kurtarma çabalarının etkinliğini izlemektir.

Yeni kategoriler, 1994 yılında geliştirilmiştir. Bu kategori, 10 adet bölüm altında ele alınmaktadır:
- Nesli tükenmiş, - Yaban Örtenimde Nesli Tükenmiş, - Hassas,
- Nesli Tehlikede, - Kritik Olarak Nesli Tehlikede, - Korumaya Bağımlı,
- Tehlikeye Yakın, - Az İlgi Duyulan, - Eksik Veri,
- Değerlendirilmemiş Veri.



Bilim çevrelerinden alınan bilgilere göre, Türkiye faunasında (hayvan toplulukları), 134 memeli, 450 kuş, 105 sürüngen, 22 kurbağa, 127 tatlısu balığı, 384 deniz balığı olmak üzere toplam 1220 omurgalı tür olduğu biliniyor. Ancak bazı türler tamamen tükenirken, bazıları da tehlike altında bulunuyor.
sırtlan, büyük etoburlar, Anadolu parsı, kelaynak, toy, deniz kaplumbağaları, yırtıcı kuşlar, iç su balıkları, Türkiyenin orkideleri, Datça hurması, mısır meyve yarasası kelebekler, yunuslar başlıklı yazılarla Anadolu da yaşam alanlarının yok olması nedeniyle nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olan canlı türleri ele alınıyor. Anadolu nun çok daha yüksek sayıda tehlike altýndaki türü bir arada barındıran alanları kırmızı Boşluk olarak adlandırılıyor
ve bu alanlar harita üzerinde gösteriliyor.

Nesli tükenen memeliler arasında, özellikle kaplan, panter, aslan, Asya fili, yaban öküzü ve çıta, başı çekiyor. Türkiye'de kaplan türü hakkında son kayıt, 1970'de Hakkari Uludere'deki avlama sonrasında tutuldu. Anadolu'da İ.Ö. 51 yılından beri yaşadığı bilinen parsla ilgili 1946'da İzmir'de kayda alınan fotoğraf, son örnek oldu.
Anadolu'nun Batı, Orta, Güney ve Güneydoğu bölgelerinde 12. yüzyılın sonuna kadar yaşadığı bilinen aslan ise en son 19. yüzyılın ikinci yarısında görüldü.
Asya fili ve yaban öküzü, Anadolu'da, İ.Ö 1. yüzyıl başlarına kadar yaşadı. Güneydoğu Anadolu'da yaşayan çita ise 19. yüzyıldan sonra görülmedi.

Denizlerde de aynı tehlike devam ediyor. Bilim çevreleri, yunuslar ve fok türleri ise tükenme tehlikesi yaşıyor. Bu gruba ayrıca deniz alaları, işkine ve mersin balıkları, beni balığı, büyük ve küçük ayı istakozları, deniz kaplumbağaları, süngerler, pina, kırmızı yıldız, triton, denizatı, deniz kulağı, kırmızı ve siyah mercanlar, posidonai ve zostera da giriyor.


Kuş zenginliği M.Ö 500’lü yıllara dayandığı bilinen Manyas Kuş Cenneti, dünyada kuşların göç yolları üzerinde konaklama ve beslenme alanı olarak önemli bir konumda bulunuyor. Halen Avrupa’da nesli tükenmiş sekiz tür ile birlikte yaklaşık 266 kuş türüne ev sahipliği yapan Kuş Cenneti’nde, 66 tür kuş da kuluçkaya yatıyor. Kuş Cenneti’nde barınan türler arasında, karabatak, gri balıkçıl, kaşıkçı, su tavuğu, tepeli pelikan, beyaz balıkçıl, gece balıkçılı, çeltikçi, su bülbülü ve üveylim önde geliyor. Manyas Kuş Cenneti, kuşlar tarafından emniyet, barınma, gıda ve iklim şartlarının elverişli olması nedeniyle tercih ediliyor.

"SİVRİSİNEĞİN BİLE KORUNMAYA İHTİYACI VAR"
Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Zooloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Erkut Kıvanç da Türkiye'de önemli bir habitat tahribi bulunduğunu ve hayvanların neslinin tehlike altında olduğunu bildirdi.Prof. Dr. Kıvanç, "Bilinçli bir koruma olmazsa, doğal hayat bir gün bitecek. Sivrisineğin bile korunmaya ihtiyacı var. Ama yasaklar dinlenmiyor. Bu gidişle doğa diye bir şey kalmayacak" dedi. Onsekiz Mart Üniversitesi Su Ürünleri Fakültesi'nden Doç Dr. Ali İşmen de denizlerde kirliliğin her geçen gün türleri tehdit ettiğini, Karadeniz ve Marmara'dan sonra, son zamanlarda Akdeniz'de de kirliliğin arttığını söyledi.

Günümüzden sadece 30 yıl önce Karadeniz'de ticari değeri olan 26 tür balık varken bugün sadece 6 tür balık yaşıyor. Mersin, kalkan, uskumru, orkinos, kılıç ve Akdeniz foklarına
Karadeniz'de rastlamak günden güne hayale dönüşüyor.
Karadeniz'de kılıç, orkinos ve uskumru bulmak artık imkansız, mersin ve kalkanlar ise ölüm kalım savaşı veriyor. Aşırı avlanma ve kirlilik canlı türlerini tehdit ediyor. Soyu tükenen türler başka canlıları da etkiliyor, zincirleme bir ilişki sonucunda başka türler de yok oluyor. Özel Deniz Koruma Alanları oluşturularak soyu tükenme tehlikesiyle karşı karşıya kalan türler koruma altına alınmalı ve Doğanyurt ve Boğaz çıkışı gibi doğal özelliklerini henüz kaybetmemiş olan bölgeler böylece çevresel tehditlerden uzak tutulmalı


NESLİ tükenen hayvanlar arasında Asya fili, yabani sığır, yabaneşeği, aslan, çita, kunduz bulunuyor. Nesli tükenmek üzere olanlar arasında ise Anadolu parsı, Dorcas ceylanı, kaplan, Akdeniz foku, alageyik, yabankoyunu, ceylan, karaca, çizgili sırtlan ve kirpi fare... Nesli tehlike altında olan 23 tür arasında da su samuru, ulugeyik, yaban keçisi, bozayı, kurt, çakal, çeşitli yarasa türleri var.

HASANKEYF:
Küçük kerkenez ve tavşancıl gibi türler de sular altında kalarak yok olacak.

AKDENİZ:
Nesli tükenen Akdeniz fokları için yapılan çalışmalar olumlu sonuç vermiyor

NİĞDE:
Aralarında nesli tükenmekte olan dikkuyruk ördeklerinin yer aldığı 110 tür su kuşunun son yaşam alanlarından Akkaya Göleti, atıklarla kirletiliyor.

Anadolu leoparı can çekişiyor.
Hazar kaplanı (Panthera tigris virgata) ve Anadolu leoparı (Panthera pardus tulliana) bir zamanlar Türkiye’de dağılım gösteren büyük kedi türlerindendir. Dünya Doğayı Koruma Birliği (IUCN) Hazar kaplanını soyu tükenmiş, Anadolu leoparını ise soyu kritik olarak tehlike altında olarak sınıflandırmaktadır.




Bilindiği gibi kelaynaklar, dünyada nesli tükenmek üzere olan kuşlar arasındadır. Şu an itibariyle dünyada sadece Fas ve Türkiye’de koloni halinde yaşamaktadırlar. Fas’takiler 200 civarında, Türkiye’dekiler (Birecik ilçesinde) 50 civarındadır.