Powerofdreams

Standart Model’i tutarlı bir kuram olarak yazabilmek için fizikçiler, Higgs parçacığı adı verilen, spini olmayan bir parçacığın daha olduğunu varsaymak zorundalar. Bu parçacık olmasaydı, gözlemlediğimiz hiçbir parçacığın kütlesi olamazdı. Bunun bizim için önemli sonuçlarından birisi de, elektronun kütlesi olmayacağı için, atomlar oluşamayacaktı. Standart Model bakımındansa bu parçacık, bulmacayı tamamlayan son parçadır; şayet bu parçacık bulunamazsa, Standart Model’de köklü değişiklikler yapmak zorunda kalınacaktı.
Higgs problemi, bir başka yönüyle de hiyerarşi problemiyle ilgilidir. Parçacıklar, başka parçacıklarla etkileşime girdikleri zaman kütleleri değişir. Bu değişimi Higgs parçacığı için hesapladığımızda, bu değişiklik 1019 GeV6 ‘dır. Oysa deneysel verilerden biliyoruz ki, Standart Model’in Higgs parçacığının kütlesi 150 GeV’den küçük olmalıdır. Bunun için, Higss parçacığının başlangıçtaki kütlesi 1019 olmalıdır ki, başka parçacıklarla olan etkileşimlerden gelen düzeltmelerle toplandığında birbirlerini sadeleştirsinler ve geriye ilk baştaki kütleden 1017 kat daha küçük bir sayı kalsın. Bu kadar hassas bir sadeleştirmenin olmasıysa oldukça olasılık dışıdır. Eğer kütle çekimi çok daha düşük enerji düzeyinde önemli olsaydı, bu problem karşımıza çıkmayacaktı.