cezakolik_58

"Günümüzün yeni bir insan tipine ihtiyacı vardır. Dünü aşkın olması gerektiği gibi bugünü de aşkın bir insan tipi."
Çağa yeni bir soluk kazandırmak; insanı, varlığı ve hadiseleri yeni bir yorumla, farklı bir sesle değerlendirmek büyük insanların işidir.
Fikriyatı ve ruhî melekeleri, Kur'an kaynağından beslenen ve her dem insanlığın tacı Hazreti Muhammed (sas) pınarından kanan büyük nasiplilerdir ki asırlara mühürlerini vurup geçmiş, arkalarında Allah Resulü'ne (sas) ulaştıran geniş yollar, silinmez izler bırakmışlardır.
Abdülkadir Geylani, İmam Gazalî, İmam Rabbanî, Mevlana Celaleddin Rumî ve Bediüzzaman bu rahmet rehberlerden sadece birkaçıdır. Bu insanlar çağın ihtiyacına göre yorumlarıyla aklın ve kalbin ihtiyaçlarına seslenmiş; M. Akif'in ifadesiyle, asrın idrakine İslam'ı söyletmişlerdir. Allah Resulünün gelişiyle insanlık tarihi belki de en derinden ve en hızlı şekilde bir değişimle yeni insan modeline şahit olmuştur. Atları eğersiz bu insanlar birkaç asır içinde Çin'den İspanya'ya Afrika'dan Asya'ya bu yeni inancı ve insan modelini taşımışlardır.
Allah Resülü'nün (sas) ötelerden beslenen nur atmosferinde değişen sahabe, öyle yüksek bir idrak bugün bile bazılarının dine ihanet olarak değerlendireceği öyle vasi bir rahmet insanı portresi çizmişlerdi ki bu kısa zaman dilimi içinde bugünkü Suriye'de büyük kiliselerin bir bölümünde Müslümanlar, bir bölümünde de Hıristiyanlar ibadet ediyordu. Bu insanlar aklın ve kalbin izdivacının, yüksek bir medeniyetin temsilcileri olarak maddeye ve manaya mühürlerini vurarak tarihteki altın sayfalara geçmişlerdir.
Daha sonraki devirlerde İmam Rabbanî gibi Mevlânâ ve Yunus Emre gibi yüksek bir idraki ve derin bir gönül dünyası olan insanlar gelecek asırlara mühürlerini vurmuş, asırlara yeni bir renk katmışlardır. Bütün bunlarla birlikte İslâm dünyasının bir inhidam yaşadığı da realitedir ve bu dünyanın kendi değerleriyle ayağa kalkarak insanlığa çok şeyler verebilmesi mümkündür.
"Adsız, sansız, tarihsizlerin mirası koca bir İslam medeniyeti var. Şimdi tek eksiğimiz, zamana meydan okuyan gönül insanlarımızın olmayışı. Onlar olmayınca da medeniyet olmuyor."
Hocaefendinin eserlerinde yeni insan modelinin birçok özelliği vardır. "Ruhumuzun Heykelini Dikerken" adlı eserinde bu özellikler üzerinde genişçe durularak çağı müdrik, içte derin mi derin; fakat dünyevî işlere hendesî bir bakış açısıyla bakan, ilimle imanı zirveleştirmiş, kendisinden emin olunan bir huzur ve barış insanının portresi çizilmiştir. Yeni insan, Allah resulünün beni ihtiyarlattı dediği: "Emrolunduğun gibi dosdoğru ol." (Hud, 11/112) ayetini yaşayan, doğru değil, dosdoğru insandır. Bu doğru yaşamanın derecesine muhterem M. Fethullah Gülen Hocaefendi şöyle dikkat çeker: "İslamiyet'i dörtte altılık yaşamalısınız. Kötü örnek olduğunuzu düşünerek yeniden kendinizi irdelemelisiniz."Yeni insan kâl insanı değil; hâl insanıdır. Yeni insan, dünyaya laf ile nizamat verip hanesinde bin türlü teseyyüp bulunanlardan değildir. O tebliğini temsille yapar: "Bizim kusurumuz örnek Müslüman olamamaktır. Kitaplar, hâl'in müphem bıraktığı yeri açar."
O bir aksiyon insanıdır; fakat bütün hareketleri müspettir, barışa doğrudur; muhabbet yüklüdür. Allah'a (cc) giden hayat yolculuğunda şan, şöhret ve makam sevgisi onun ayağına pranga olamaz. Derin iman sahibidir; fakat ham ve kaba softa değildir. "Biz isteseydik bütün insanları bir ümmet kılardık. İlahi hükmünün hikmetini bilir. Sadece vazifesini yapar kaderden ve hizmet ettiği insanlardan bir şey beklemez. "Heyecanımız dorukta. Kaderi tenkit etmiyoruz. Vazifemizi yerine getirmekten gayrı niyet ve hedefimiz yoktur, mükellef de değiliz."
Yeni insan bir huzur ve barış insanı, gönül insanı olmakla birlikte hakkın da sesidir, Hakperesttir. Yanlışları fitneye fesada yer vermeden yeri ve zamanına göre uhuvvetle seslendirir. Onun nazarında Hakkın hatırı, iman hizmetinin hatırı bütün hatırlardan âlidir. Haktan gayrı kimseye minneti olmadığı için her zaman hakperesttir. Dünyevi korkularla, maişet derdiyle, yanlışlara göz yummaz, imanının gereği, ruhunda:
"Baş eğmeziz edaniye dünyayı dûn için
Allah'adır itimadımız tevekkülümüz."
mısralarının hakikatini duyar.
Bu cedid insan, "Şöhreti fethe koşan aydınlar ordusundan değildir". İddiasız mütevazı bir fikir işçisidir. İltifata kanmaz ve şöhret arzusuyla yanmaz. Yeni insanın bu özelliğinin önemini Hocaefendi'nin şu dikkat çekici tespitinde görürüz: "Mümin, övülmekten rahatsızlık duymadıkça mümin olamaz. Mümin övülmeyi sövülme görmelidir."
Onlar sadece Hakkın rızasını gözetirler. İçte derin mi derindirler. Her zaman halkın içinde fakat Hakla beraberdirler. Şairin ifadesiyle onlar "Gönül fezasında, toprakta sürünme ezasında yıldızları tesbih tesbih çekip de namazda en arka saf hizasındadırlar." Bu yeni insan modeline ermek için her vasıf çok önemli olmakla birlikte bütün bu vasıfları kemale erdirecek olmazsa olmaz bir vasıf vardır. Hocaefendi'nin yeni insanda aradığı kemal vasıf bu vasıftır: Gönül insanı.
Gönül Rahman'ın kasrıdır. O sarayın Sultanı gönül evini pak ister. Ve kasrında hakiki muhabbetin sadece kendine olmasını ister. Hakla dolmayan bir gönülden hakikat ve hikmet nuru taşmaz. Hak ve hakikati anlatma vazifesinde bu buuda erilmeden söylenen sözler yapılan işler gönüllere sirayet etmez. Gönülden gönüle gizli, görünmez bir yol vardır; bu yola erilmeden söylenen sözler özden gelmez, fiiller de tesirli olamaz:
"On bir insan dünyanın altını üstüne getiriyor da, bir buçuk milyar Müslüman bir şey yapamıyorsa bunu düşünmeli ve sorgulamalıdır. Demek ki durgun bir Müslümanlık var. Derince ve yürekten yaşayanlar ancak bir şey anlatabilirler."
Gönül insanı eşyanın ve hadiselerin gerçek yüzüne vakıftır. Eşyanın hakikatine eren insan varlığının Haktan oluşuna o derece inanır ki her dem Hakla beraber olur: "Beraberliği hissetmeyen gönül ölüdür. O'nun huzurunda oturuyor gibi oturmayan ruh da ölüdür."
Gönül insanı başına gelen her hadiseyi Hak'tan bildiği için her zorluğa sabreder. Zorlukları sabrın çelik pençesinde sevaba çevirme gayretindedir: "Rabbim sürekli benim başımın üstüne kefaret yağdırıyor, demelisiniz. İkazlar iyi yorumlanmalıdır."
Gönülde derinleşen insan artık zahirden ziyade batınıyla meşguldür. Gönül dünyasına indikçe iner derinleştikçe derinleşir. Niyetlerini dahi bilen Rabbine karşı niyetlerinde dahi bir sorgulama içindedir: "Aklımdam geçirdiğim şeylerden bile te'dib görüyorum, diyebiliyor musunuz? Ne mutlu size..."
Her hadiseyi Hak'tan bilenler kadere razı ve Allah'tan da razıdırlar. Şikâyete sebep olacakları değil, şükredilecek nimetleri görürler. Hatta gönül insanı kahrı da lütfu da hoş görür. İç âleminde her şey yerli yerine oturmuştur. O bir paye ve kimlik arayışı içinde değildir. En büyük paye kulluktur gönül insanı için: "Veli olmak için kulluk yapılmaz. "Abd" payesi yeter de artar bile. "Esra biabdihi" ile kanatlanan Miraç Şehsuvarı'na nasip olanlar Cebrail'e bile nasip olmadı. Her zaman "Abdullah" kalmak bir ideal olmalı Mektubunuzun üzerinde "Abdühü" ibaresi varsa kurtulmuşsunuz demektir. O şeref size yeter"
İnsan için en büyük paye kulluksa, kulluğa giden, kulluğu en derinden hissettiren yol da namazdır. Gönül insanı bir ömür boyu bu nur yolun gözcüsüdür:
"Rüyada namazım kaçacak endişemi bütün heyecanımla yaşıyorum. Göğsüme ağrı giriyor ve heyecanlarıma hiç ama hiç mani olamıyorum."
Rabbimizden hepimize namaz karşısında böyle hassas bir gönül lütfetmesini dileyip sözümüze devam edelim.
İnsanın ruhundaki dalgalanmalar marifetullah deryasına ulaşmadıkça son bulmaz. Marifetullah deryasında bize rehber olacak en usta en güvenilir kaptan, kılavuzların kılavuzu Hazreti Muhammed aleyhisselamdır. O zülüfleri siyahı, tanımadan on sekiz bin âlemin bir Mustafa'sına yaklaşmadan derin sulardan geçilmez. O, âlemlere rahmete salatü selamlarla yaklaşmalı, hayatını ve sahabesinin hayatını okuyup, gönüllere rahmet seslerden dinleyip hayatımızın her deminde onunla irtibatımızı korumalı ve arttırmalıyız. Hz. Muhammed sevgisinin kemale ermediği yol, Allah'a ulaşmada da eksiktir. Yaman Dede gibi gönlümüz her dem hun olup onun aşkıyla coşmalıdır.
Dilimizden adı güzel kendi güzele salat-ü selam eksik olmamalıdır. O'nsuz erilmez, olunmaz: "Bize Allah'ın en büyük lütfu Efendimizdir. Allah ebedi kurtuluşumuzu Efendimizin arkasında durmağa bağlamıştır. O, emsali olmayan kudsi bir vasıtadır... Her şeyi dosdoğru görme ve okuma ancak O'nun sayesinde olmuştur."
Gönül insanı derin bir murakabe insanıdır. Hakkın inayetleri onu şımartmaz her an havf ve reca arasındadır. Amellerine güvenmez: "Pek çok insan vardır ki, yaptığı hizmet karşılığı affedilmiştir. Ancak insan ümidini ona bina etmemelidir. Sıyanet edildiğinden (korunduğundan) dolayı cezanız geciktirilebilir veya bütün bütün affedilebilir. Bunları ilan etmemelisiniz. Geçiş noktalarına karşı dikkatli olmalısınız. Sıyanetinizi çatlatabilirsiniz. Ervah-ı habiseye karşı her zaman dikkatli olmalısınız."
Gönül insanı derin bir idrak insanıdır, dünya ve ukba onun için birbirimden uzak değildir o Hakka vuslatı ölüme bağlamaz ölmeden önce ölmenin-olmanın-yolunu arar:
"Allah'a kavuşmayı vefata bağlama çok kötü. Hayatta iken O'nunla beraber olmayanların öldükten sonra beraber olacakları şüpheli. Kim inanır?"
Kalbinin sesine kulak veren ve kalp hayatına yönelenler için büyüklük söz konusu olamaz. "Suyunu alçaktan çekip dönüp yüksekten dökmek" için büyüklenmemek mütevazı olmak şarttır. Büyüklenen gönüllerde Haktan gelen tecelliler azalır, kul büyüklendikçe ikram küçülür zamanla da yok olur gider: "Hayatım boyunca hep büyümemiş insanları aradım. Büyüme tehlikeli. Ben kendimi küçüklüğe adadım. Büyümek bir semm-i katil gibidir. Farkına varmadan hizmetin yerine oturur."
Gönül insanı her lütufta bir imtihan olduğunu bilir ve içinin yangınlarını, mazhar olduğu manevi ikramları izhar etmez. Bu konuda o kadar hassastır ki halka bir an bile teveccüh etmez. Hak'tan gayrısına teveccühü adeta küfür olarak görür. Gönlü her an Hakla olduğundan Haktan gelenleri, halka faş etmez. Kıymetli ve pahalı malları insanlara ucuzca satmaz: "İnsan mahrem olmalı ve namahreme söylenmemesi gereken şeyleri söylememelidir. Bugün bizim "Füsus"u anlamada zorlanmamız bundandır. Üzerine yazılmış şerhler bile o nisbette muğlâktır."
Sözün özü: Gönül insanı, hizmet insanıdır, hizmet insanı da gönül insanı. Gönül insanı her dem Allah'a kurbiyetin yollarını gözetse de velayet bile onun gayesi değildir.
Kendinde bir şey görmeden kulluk ve hizmet, günümüz insanının, yeni insanın hedefi olmalıdır: "En makbul velayet kerameti olmayan velayettir."
Allah amellerimizde niyetlere bakıyorsa niyetlerimizin, amellerimizin menbaı kalplerimizi çok kontrol etmeli gönül hanemizi temiz tutmalıyız. Biz içimizden, kalp dairesinden başlayıp kendimizi değiştirmedikçe O da (cc) bizi değiştirecek değildir. Cenabı Allah Hazretleri (cc) gönül hanemizi muhabettullahla doldursun, gönül insanlarından eylesin.