karam

Gözlerin doğuyor seher vakti,
güneşten daha evvel gözlerin.
Kuşlar donmuş gökyüzünde.
Denizin kıpırtısı durmuş.
Ellerini tutmak istiyorum.
Bana uzanmıyor.
Gülüyorum...
Zamanı durdurduğumu unutuyorum...

Gunesi sogutarak buzdan gozlerinde.
Beni kimsesizliğime bırakıp gidiyorsun.
Arsız değilim hakir değilim.
Sadece sana tutkunum sevdiğim.
Bir sahipsiz ceset gibi kaldı saçlarında ellerim.
Benide zorlama bu hicrete.
Gitmeyecegim...

Bilegimi kessin bu usturalı yalnızlık.
Kelepcelenmisim bikere kopamamki senden.
İnsan gibi sevmenin yaşamanın gayretindeyim.
Ben seni kucucuk kagıtlara sıgdırmısım ceplerimde.
Bu kocaman yuregimemi sıgmayacaksın.
Oy gozundeki ısıltıya kurban oldugum.
Hangi gun yuz cevirdim sana tapmaktan.
Hangi gun gozlerine yaslar indirdim.
Ki ben senin gülüşündüm,düşündüm.
Hangi gun umidini kestinde benden.
Simdi onume asilmaz daglar dizmektesin...

Yoksun...
Sustum...
Simdi varlıgına susadımda...
Alev alev yanmaktayım...

Keşke hiç gitmesende kalsan hep gözlerimde.
Olmazmı be sevdiğim.
Ben bir adım senden uzaklaşsam,
bin adımda sana gelirim...